44 lata temu rozpoczęła się publiczna kwesta na rzecz ratowania warszawskich Powązek

     Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powązkami to inicjatywa człowieka wybitnego, który w swoim umiłowaniu Warszawy i jej zabytków, był absolutnie wyjątkowy! To jemu Warszawa zawdzięcza wspaniałą akcję ratowania warszawskich Powązek. Raz do roku, każdego 1 listopada zbierane są fundusze na ratowanie tego wybitnego muzeum sztuki, i świadectwa historii Warszawy.

Kim był Jerzy Waldorff?

   Urodzony 4 maja 1910 w Warszawie, był przedstawicielem polskiej inteligencji.  Matka Waldorffa, Joanna pochodziła z warszawskiej rodziny Szustrów (pałacyk Szustra był ich własnością) a ojciec, Witold Preyss był polskim ziemianinem. Jerzy Waldorff był  polskim pisarzem, publicystą, krytykiem muzyczny, działaczem społecznym, a w dwudziestoleciu międzywojennym luźno związany z obozem „młodokonserwatystów”.Był znawcą Chopina, polskiej, francuskiej literatury, teatrologiem, historykiem i historykiem sztuki! Był człowiekiem renesansu!

    Ale bez Jerzego Waldorffa nie było wielkiej, wspaniałej inicjatywy ratowania Powązek, które w latach 70-ych były ruiną. Nieporządkowane po wojennych zniszczeniach, Powązki zaczęły po prostu umierać. Do dziś mam wspomnienia mojej babci historie o tym jak Powązki z powodu biedy, która po wojnie była oczywista, zostały praktycznie rozkradzione z najbardziej cennych materiałów żeliwnych, marmurów, okuć czy kolorowych cennych kamienic! I to właśnie Jerzy Waldorff w 1974 Waldorff założył Społeczny Komitet Opieki na rzecz Ochrony Starych Powązek. Z jego inicjatywy corocznie odbywa się tam 1 listopada kwesta na ten cel prowadzona przez znane osobistości kultury i mediów. Pierwsza kwesta odbyła się 1 listopada 1975 roku!

     Jerzy Waldorff, organizując Komitet, starał się pozyskać ludzi nie tylko znanych, ale także podzielających jego pogląd o ratowaniu Starych Powązek. Wśród nich znaleźli się m.in.: prof. Janusz Durko, inż. architekt Jacek Cydzik specjalizujący się w odbudowie i ochronie zabytków, mgr Hanna Szwankowska znana varsavianistka, prof. Adam Roman, który służy swoją wiedzą i doświadczeniem konserwatorskim, Kordian Trasiewicz- nestor działaczy powązkowskich, rodzina Blikle, dr Tadeusz Rudkowski- historyk sztuki, mecenas Kazimierz Łojewski służący swoim doświadczeniem prawniczym, dziennikarka Barbara Olszewska, która do śmierci uczestniczyła we wszystkich przedsięwzięciach wydawniczych o Powązkach oraz Stanisław Lorentz.

     „Stary cmentarz warszawski jest jak olbrzymia księga opisująca w różnych warstwach – bardziej i mniej ważnych, tyczących się spraw publicznych i osobistych – dzieje dwustu lat trudnej sławy i chwały stolicy fatalnie usytuowanej na europejskim rozdrożu. Chodząc od grobu do grobu, jak gdyby się przerzucało karty owej wielkiej księgi do przodu, to znów wstecz…” – Jerzy Waldorff

Daniel Echaust, Społeczny Opiekun Zabytków

Fragmenty wspomnień pochodzą ze strony http://www.komitetpowazkowski.home.pl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *